Podsumowanie miesiąca

Majówka przesunęła mi publikowanie postów z recenzjami i podsumowaniem miesiąca, ale już jestem online i nadrabiam (a swoją drogą- nie mogę się doczekać kolejnego długiego weekendu, najlepiej na wsi :)

Zacznijmy od podsumowania książkowego. W kwietniu przeczytałam 7 książek (2527 stron, 16,9 cm). Kwietniowe książki:

- Presja

- Druga szansa

- Piaskowa Góra

- Infekcja (Młodość dlawybranych)

- Pomyślę o tym jutro 

- Boy 7

- Ostatnie dziecko 

Filmami nie będę się chwalić, bo obejrzałam tylko 1 (jak to się stało?!) w Święta- „Deszczową piosenkę”, po raz setny ;)

Treningi w kwietniu jak zwykle różnorodne, niestety Święta mnie rozleniwiły i nie umiałam się potem zabrać za ćwiczenia.

W kwietniu rozpoczęłam akcję na moim blogu- Najpierw książka, potem film. W ten sposób chciałam stworzyć listę ekranizacji (możecie ją znaleźć tutaj). Na razie książek jest niedużo, ale myślę, że z czasem lista będzie się powiększać i zawierać nie tylko te najbardziej znane przykłady.

Dotychczas w akcji wzięły udział 4 osoby (+ ja ;):

Aga CM – 11 książek

Anna P – 18 książek + 3 recenzje

Magdalena Wasilewska – 9 książek

Plichcia – 3 książki

Ensorcelee – 6 książek

Zapraszam do udziału w kolejnym miesiącu :)

BOY 7

Chyba ostatnio mam szczęście do książek, gdzie główny bohater nie wie kim jest (np. „Druga szansa”). Tym razem to nastoletni chłopiec, który budzi się nagle na środku łąki. Nie wie dlaczego tu jest, nie wie kim jest, nie ma żadnych wspomnień. Niedaleko siebie znajduje plecak, jest tam paragon z Pizza Hut, zdjęcie budynku, telefon i kluczyk do skrytki. Telefon? Czyli jest uratowany? Niekoniecznie. Na telefonie ma nagraną wiadomość głosową. Jego własny głos ostrzega go, żeby pod żadnym pozorem nie dzwonił na policję. To co ma zrobić? Ma skręconą kostkę, ale może się poruszać, więc idzie w stronę drogi. Udaje mu się zatrzymać auto. Wie, że nikt mu nie uwierzy, dlatego wymyśla historię o poszukiwaniu prawdziwych rodziców. Kierowca- młoda dziewczyna, Lara, proponuje mu nocleg u swojej cioci. Pomaga mu także w odzyskiwaniu wspomnień- wozi go na zakupy, do Pizza Hut, szukają budynku ze zdjęcia i skrytki pasującej do kluczyka. Pewna sytuacja w pizzerii sprawia, że przestaje wierzyć dziewczynie. W skrytce w kręgielni odnajduje notes, który pozwoli mu odtworzyć wspomnienia sprzed kilku miesięcy.

Nie wiem ile jeszcze mogę zdradzić, żeby nie napisać zbyt wiele. Historia jest sama w sobie zaskakująca: tajny projekt, który wykorzystuje kilkoro młodych chłopców z praktycznymi zdolnościami. Sposób został opisany dość realistycznie i mógłby przerażać, gdyby autorka nadała temu odpowiedni charakter, a tak nie było. Powstał thriller psychologiczny, w którym brakuje budowania napięcia. Początek był dobrą zapowiedzią książki, niestety rozwinięcie było już gorzej wykonane. Momentem przełomowym było odnalezienie notesu. W tym momencie następowało cofnięcie w czasie i poznanie historii chłopca. Główny bohater jawi się tutaj jako osoba pomysłowa, walcząca o swoją wolność, które nie chce się podporządkować nieuczciwej władzy. Wydaje się, że to całkiem inny chłopiec niż ten, który przerażony budzi się na pustej łące i nie wie co robić.

Podobał mi się pomysł na książkę, prowokował do przemyśleń nad możliwościami współczesnej techniki, ale także nad moralnością wykorzystywania tych możliwości. Zabrakło jedynie większych emocji (bo już wiecie, że lubię się bać jak czytam?), ale myślę że i tak historia może się podobać.

P.S. Chciałabym jeszcze zauważyć, że książkę zalicza się do literatury młodzieżowej, a mnie nie zalicza się do młodzieży, co także mogło wpłynąć negatywnie na moją ocenę ;)

Ocena 6/10 (dobra)

 

Pozostałe książki autorki:

- Password

Okładki książek pochodzą z portalu Lubimyczytac.pl

Książka bierze udział w wyzwaniach:

- Klucznik: 1. Autor jeszcze nieczytany

- Przeczytam tyle, ile mam wzrostu

- Grunt to okładka: czerń i biel

Joanna Bator - Piaskowa Góra

Po raz kolejny sięgnęłam po książkę autorki, której wcześniej nie znałam (Ami- to nie tylko przez Ciebie i wyzwanie Klucznikowe ;). Nie wiedziałam czego się spodziewać.

„Piaskowa Góra” to powieść obyczajowa, której większa część akcji ma miejsce właśnie na Piaskowej Górze- dzielnicy Wałbrzycha. Główna bohaterka to Jadzia Chmura wraz z rodzina bliższą (mąż i córka Dominika) i dalszą (teściowa, matka, wuj). Jadzia pochodzi ze wsi, ale na zaproszenie wuja przyjeżdża w latach 70. do Wałbrzycha, gdzie od razu pierwszego dnia spotyka Stefana, swojego przyszłego męża. Szybko zachodzi w ciążę, biorą ślub i czekają ich wymarzone mieszkanie w bloku na Piaskowej Górze zostanie oddane do użytku. Stefan wierzy w otaczającą ich rzeczywistość, że państwo da mu szansę na lepsze życie, snuje ambitne plany. Kiedy jednak w miarę upływu lat nic się nie zmienia, rozczarowany zaczyna pić. Dominika przez pierwsze kilka lat jest wychowywana przez babcię i odwiedza rodziców raz w tygodniu. Jest wyobcowana, ciężko jej odnaleźć się wśród rówieśników, bo niewiele miała okazji, żeby z nimi przebywać. Miłość Jadzi do Dominiki jest trudna. Matka chciałaby, żeby dziewczyna inaczej wyglądała, była bardziej dziewczęca, a przede wszystkim bardziej przeciętna. Z drugiej strony chce ją chronić przed całym złym światem.

Jadzia to postać, która rozwija się wraz z upływem lat. Najpierw jest tylko wystraszoną dziewczyną ze wsi w obcym mieście. Stopniowo uczy się, jak sobie radzić ze światem i z domem, jak zdobyć władzę nad mężem, przestaje być potulna. Swoje marzenia z dzieciństwa o wielkiej miłości zmienia na marzenia o przyszłości córki, nie chce żeby powtórzyła jej błędy z młodości, chce dla niej męża z Niemiec, który zapewni całej rodzinie dostatni byt. Dominika marzy o czym innym. Całe życie tłamszona, porównywana z innymi, marzy o wolności i podróżach.

W książce pozornie jest niewiele akcji. Jest za to wiele historii z przeszłości Jadzi i jej rodziny, które zmieniają rzeczywistość i często dopiero po wielu latach wypływają na światło dzienne. Tłem są wydarzenia historyczne i trudne życie w czasie wojny i w powojennej Polsce. Jedzenie na kartki, przywożone skarby zza granicy- nie pamiętam tych czasów, dlatego chętnie o nich czytam, żeby mieć lepsze wyobrażenie choćby o życiu moich rodziców. Powieść jest pełna wyrazistych, charakterystycznych postaci, które przez życie są często zmuszane do podejmowania trudnych wyborów. Na początku czytania musiałam się przyzwyczaić do stylu autorki, który jednak przekonał mnie do siebie. Dosadny, ekspresyjny, potrafił dobrze odzwierciedlić życie bohaterów, sprawiał, że lepiej ich poznawałam. Autorka bawi się słowami, tworzy nowe, które naturalnie wplatają się w dialogi i pozostają cechą charakterystyczną danej postaci. Co najważniejsze, te zabiegi jej się jak najbardziej udają.

Okładki książek pochodzą z portalu Lubimyczytac.pl

Pozostałe książki autorki:

- Chmurdalia (kontynuacja Piaskowej Góry)

- Ciemno, prawie noc

- Feminizm, postmodernizm, psychoanaliza. Filozoficzne dylematy feministek drugiej fali

- Japoński wachlarz

- Japoński wachlarz. Powroty

- Kobieta

- Rekin z parku Yoyogi

Książka bierze udział w wyzwaniach:

- Klucznik: 2. Autor jeszcze nieczytany

- Czytam Opasłe Tomiska: 488 stron

- Przeczytam tyle, ile mam wzrostu