My blueberry life: 2009

Pokazywanie postów oznaczonych etykietą 2009. Pokaż wszystkie posty

piątek, 10 lipca 2015

Sophie Hannah - Twarzyczka / Buźka*

*W tym roku książka została wydana jako „Buźka”, ale jej pierwszy tytuł na polskim rynku to „Twarzyczka”.

Alice, namówiona przez teściową, pierwszy raz wychodzi z domu po porodzie i zostawia malutką córeczkę z mężem. Gdy wraca, drzwi wejściowe są otwarte, mąż śpi, a dziecko w łóżeczku nie wygląda jak jej córka! Zrozpaczona kobieta zawiadamia policję, tymczasem jej maż twierdzi, że dziecko nie zostało podmienione, że to ciągle ich córka. Choć mąż i teściowa wmawiają Alice szaleństwo i depresję postnatalną, jedyną drogą do ustalenia prawdy są badania DNA. Jednak przed terminem badań kobieta wraz z dzieckiem znika, a policja wszczyna śledztwo. Czy to na pewno przypadek, że poprzedniczka Alice, była żona jej męża, została zamordowana? A może kobiecie grozi niebezpieczeństwo?

Jak bardzo niemowlęta różnią się od siebie?

Czy matka zawsze wie, które dziecko jest jej?

W jakim celu ktoś miałby podmieniać dziecko?

Historię opisują dwaj narratorzy, w dwóch różnych perspektywach czasowych. Alice opowiadała po kolei, co działo się, odkąd wyszła z domu, a potem wróciła i zobaczyła inne dziecko w łóżeczku córki. Druga narracja rozpoczyna się w momencie zaginięcia kobiety, przedstawia szczegóły prowadzonego śledztwa. Na przemian dowiadywałam się, co działo się kilka dni wcześniej z Alice i na jakim etapie są teraz jej poszukiwania. Wśród policjantów wyróżnia się jedna główna postać- detektyw konstabl Simon Waterhouse. Z genialną intuicją i mnóstwem nagan na koncie. Często dający się porwać swoim przeczuciom i zapominający o służbowym regulaminie. Chroniony przez swoją przełożoną, jednocześnie będący pod ciągłym ostrzałem jej krytyki. Jego wiara w słowa Alice, przedstawianej przez męża i teściową jako niezrównoważoną psychicznie, nie przysparza popularności podejrzeniom, którymi dzieli się z resztą zespołu. Czy zabójstwo sprzed kilku lat pomoże im znaleźć rozwiązanie tajemniczego zniknięcia Alice?

Depresja postnatalna kobiet, która nierzadko może skończyć się tragedią. Ukryta przemoc domowa, która przy dobrze zachowywanych pozorach, nie ma szans ujrzeć światła dziennego. Siła zaborczej miłości, która nie znosi konkurencji i jest zdolna pchnąć do niewyobrażalnych czynów. Autorka nie boi się poruszać trudnych tematów, czyniąc z nich wiarygodne tło powieści.

W książce nie zabrakło niczego, co charakteryzuje dobry thriller. Akcja, której tempo znacznie przyspiesza pod koniec powieści, wraz z rosnącym napięciem. Głęboko skrywane tajemnice. Zaskakująca intryga, dzięki której nie dało się przewidzieć zakończenia. Napisana jest bardzo dobrze, czyta się ją błyskawicznie, w pośpiechu połykając kolejne strony tej pasjonującej powieści.

Twórczość autorki:
- Chór sierot
- Inicjały zbrodni. Agatha Christie.
- Cykl: Simon Waterhouse
1. Twarzyczka/ Buźka
2. Przemów i przeżyj
3. Na ratunek
4. Druga połowa żyje dalej
5. Powiedz prawdę
6. Zabójcze marzenia
7. Trauma
8. Niewygodna prawda
9. Błąd w zeznaniach

poniedziałek, 23 marca 2015

Jodi Picoult - Karuzela uczuć

Choć staram się dawkować sobie powieści Jodi Picoult, rzadko udaje mi się wyjść z biblioteki bez jej książki. Wybieram tytuł, który jako pierwszy rzuci mi się w oczy i mam pewność, że nie będę rozczarowana. Tym razem trafiłam na „Karuzelę uczuć”.

Chris i Emily znali się od urodzenia. Dokładniej: Chris znał Emily od momentu, w którym się urodziła, a on miał 3 miesiące. Ich rodzice mieszkali obok siebie i przyjaźnili się, więc dzieci dorastały razem, traktując się jak rodzeństwo, aż w pewnym momencie ich relacje się zmieniły i zostały parą, co wszystkim wydało się naturalną koleją rzeczy. Wszyscy wróżyli im wspólną przyszłość, byli nierozłączni i stworzeni dla siebie. Dlatego trudno było sobie wyobrazić, że pewnego dnia oboje znajdą się w szpitalu: martwa Emily i ranny Chris, oskarżony o morderstwo. Chłopak twierdzi, mieli oboje popełnić samobójstwo. Rozprawa sądowa wykaże, czy Chris jest winny, ale czy pozwoli na poznanie prawdy?

Czytając tę książkę, doszłam do wniosku, że Jodi Picoult lubi stawiać swoich bohaterów przed sądem. Pozwala czytelnikowi wysłuchać argumentów obrony, kontrargumentów oskarżenia, postanowienia przysięgłych (które ponownie mnie zszokowało. Czy ja czegoś nie rozumiem, czy naprawdę w USA nie decydują przepisy, ale zdanie kilku przypadkowych osób?). Sama nie ocenia, ale pozwala na wydanie własnej decyzji, poprzez ukazanie historii z różnych perspektyw.

Na scenę zostało wprowadzonych kilka postaci. Poza Chrisem, któremu towarzyszymy najczęściej, poznajemy także Emily, jej rodziców i rodziców Chrisa. Tak! – nie pomyliłam się, retrospekcje pozwoliły na poznanie Emily podczas kilku decydujących momentów w jej życiu, Autorka przenosiła czytelnika w czasie, by lepiej zrozumiał wydarzenia, które rozgrywały się w teraźniejszości. Zostali przedstawieni rodzice nastolatków w różnych fazach rozpaczy. Matka Emily, która nie potrafi pogodzić się ze śmiercią córki, oskarża Chrisa o morderstwo. Jej ojciec, który wyrzuca sobie, że nie zauważył wcześniej cierpienia dziewczyny. Rodzice Chrisa, bezwzględnie wierzący w niewinność syna, próbujący pozbierać się i wieść normalne życie ze względu na swoją młodszą córkę.

Tragedia, która mogła scalić przyjaźń, dokonała w niej rozłamu. Miłość tak bezgraniczna, że prowadzi do śmierci. Proces, w którym głównej roli nie gra prawda, a dowody przedstawiane przez strony. Jodi Picoult po raz kolejny pokazała, że potrafi stworzyć powieść, która wciągnie czytelnika i postawi przed ciężką decyzją – kto był winny?

Książka bierze udział w wyzwaniach:
- Czytam Opasłe Tomiska
- Najpierw książka, potem film! - "W imię miłości" (The Pact, 2002)

Pozostałe książki Autorki:

- Bez mojej zgody + EKRANIZACJA: "Bez mojej zgody" (My Sister's Keeper, 2009)

- Czarownice z Salem Falls + EKRANIZACJA: "Czarownice z Salem Falls" (Salem Falls, 2011)

- Deszczowa noc (7/10)

- Drugie spojrzenie

- Dziesiąty krąg (6/10) + EKRANIZACJA: "Dziesiąty Krąg" (The Tenth Circle, 2008)

- Dziewiętnaście minut (8/10)

- Głos serca

- Jak z obrazka (7/10)

- Jesień cudów

- Już czas

- Krucha jak lód (9/10)

- Linia życia

- Pół życia (6/10)

- Przemiana

- Świadectwo prawdy + EKRANIZACJA: "Cała prawda" (Plain Truth, 2004)

- Tam gdzie ty

- To, co zostało

- W imię miłości

- W naszym domu

- Zagubiona przeszłość

- Z innej bajki (napisana wraz z córką)

piątek, 6 lutego 2015

Jodi Picoult- Deszczowa noc

Niezawodna Jodi Picoult znów zmusiła mnie do przeanalizowania własnych poglądów. Ponownie opowiada o miłości, lecz zupełnie inaczej niż w książce "Jak z obrazka". O czym jest "Deszczowa noc"?

Pierwsza scena: kobieta urządza wyprzedaż garażową, sprzedając wszystkie rzeczy męża, jego ubrania, sprzęt wędkarski, pamiątki rodzinne.

Pierwsza myśl: jej mąż zmarł, a ona nie radząc sobie z żałobą, w bólu pozbywa się wszystkich dowodów wspólnej przeszłości.

Pierwsze zaskoczenie: jej mąż wraca z pracy.

Dlaczego to zrobiła?

Odpowiedź nie przyszła od razu. Najpierw poznałam zarys historii rody MacDonaldów, później dwa małżeństwa: Jamie i Maggie oraz Cameron i Allie. Jamie i Cameron to kuzyni, którzy prawie się nie znają. Ale te dwa małżeństwa łączy coś więcej, niż pokrewieństwo. W obu przypadkach, jeden z małżonków kocha o wiele bardziej, niż drugie z nich. Jamie i Allie- oni kochając bardziej, są gotowi zrobić dla miłości wszystko, nawet kosztem samych siebie. Maggie i Cameron wykorzystują to. Maggie prosi męża, żeby ją zabił. Cameron zaczyna zdradzać swoją żonę.

Jammy zgadza się spełnić egoistyczną prośbę chorej na nowotwór żony. Nie robi tego w domu, lecz w hotelu, w mieście, gdzie komendantem policji jest jego kuzyn. Dowody nie pozostawiają wątpliwości- Jammie zabił Maggie. Teraz czeka go proces i próba udowodnienia, że zrobił to tylko z miłości...

Allie, zaangażowana w pomoc w obronie Jammiego, nie zorientowała się, kiedy mąż zaczął ją zdradzać. Cameron wykorzystał jej naiwną wiarę w ich małżeństwo, rozpoczynając romans z kobietą swoich marzeń. Wie, że wkrótce będzie musiał podjąć decyzję, ale którą kobietę wybierze? Bezpieczną stabilizację u boku Allie, czy nieustającą przygodę z Mią?

Miłość ma różne odcienie.

Można kochać tak mocno, że zrobi się dla ukochanej osoby wszystko, spełni się jej każde życzenie, nawet życzenie śmierci.

Można kochać tak mocno, że nie chce się pozwolić ukochanej osobie odejść, czasem zmuszając ją wbrew jej woli.

Jodi Picoult, kreując bohaterów, przedstawiając ich historię, nie osądza ich. Obiektywnie opisuje ich uczucia, relacjonuje ich zachowanie, ale ocenę postępowania pozostawia czytelnikowi. Dla mnie sprawa była jasna- Jammie był niewinny. Cameron był winny. Jammie nie był mordercą, chociaż zabił swoją żonę. Cameron zabijał powoli Allie, nie używając broni.

Przy okazji śledzenia procesu Jammiego mogłam upewnić się co do swojej decyzji, spojrzałam na morderstwo z miłości także z perspektywy oskarżających. I muszę przyznać, że mimo wszystko nie spodziewałam się tak jednoznacznego werdyktu wydanego przez ławę przysięgłych. Przebieg procesu nie przygotował mnie na takie rozwiązanie (albo jestem tak niedomyślna;)

Książka bierze udział w wyzwaniach:

- Klucznik (Love story)

- Czytam opasłe tomiska

- Historia z trupem

Książki Jodi Picoult:

Pozostałe książki autorki: